Strzygi to krwiożercze bestie polujące i zabijające swe ofiary nocą. Ich nazwa pochodzi od strzyżenia, zęby bowiem mają ostre jak brzytwy i strzygą nimi mięso z kości ofiary niczym balwierz włosy.
Strzygi budzą lęk i przerażenie. Nikt ze zwykłych śmiertelników przy zdrowych zmysłach nie chciałby spotkać strzygi na swojej drodze. Strzygi są bardzo szybkie i silne, mają ostre zęby i pazury którymi bez problemu rozrywają ciała swych ofiar. Upiory te uwielbiają smak ludzkiej krwi, w rozkoszą pożerają też wnętrzności. Gdy są głodne, a ofiar w pobliżu mało, pożerają też resztę mięsa, a czasami nawet kości. Bywało, że z ofiary zostawały tylko podeszwy butów, bo całą resztę pożarł wygłodniały potwór.
Strzygi są upiorami, powstałymi ze zwłok zmarłych w wyniku nekrozy. W przeciwieństwie do wampirów, które powstają ze zwłok dorosłych, strzygi powstają wyłącznie ze zwłok małych dzieci. Wszystkie znane mi udokumentowane przypadki strzyg zrodziły się ze zwłok dzieci, które nie nauczyły się jeszcze mówić. W kilku przypadkach rodzice twierdzili, że dziecko przed śmiercią już mówiło, ale brak było świadków, by to potwierdzić. W każdym razie, większość znanych strzyg powstała z dzieci niespełna rocznych.
Dlaczego tak się dzieje, że właśnie małe dzieci odradzają się pod postacią strzyg? Jest na to wiele możliwych wytłumaczeń. Jedno z nich mówi, że nekroza jest skutkiem gniewu za zbyt szybko przerwane życie. Z gniewem tym łączy się zawiść w stosunku do żywych i chęć zadawania im cierpienia. Inne powołuje się na relacje mówiące, że coś dziwnego było od początku w tych dzieciach, które po śmierci stały się strzygami. Były dość agresywne i niespokojne, miały nieproporcjonalne ciała, włosy w nietypowych miejscach, dziwnie długie paznokcie lub drugi szereg zębów. Znane są opowieści o dzieciach, które okazały się potworkami z ostrymi zębami, którymi pokąsały kobiety odbierające poród. Niektórzy zaś dopatrują się pochodzenia strzyg w klątwie rzuconej przez wiedźmę, czarnoksiężnika lub rozgniewanych bogów.
Niezależnie od tego skąd się wzięły, istnienie strzyg jest niezaprzeczalnym faktem. Stwory te poruszają się szybciej niż koty, a siłę mają niedźwiedzia. Ich pazury tną bez problemu skórzane pancerze i drewno, a zęby z łatwością tną i miażdżą kości. Walka z nimi jest bardzo trudna. Zwykły śmiertelnik nie ma w starciu z nimi żadnych szans. Zwalczaniem strzyg zajmują się wyspecjalizowani łowcy, obdarzeni nadludzką szybkością (wielu z nich jest kotołakami – powszechnie znana jest nienawiść kotołaków do strzyg) oraz wojownicy dysponujący magią i magowie bitewni. Do walki nadaje się każdy typ oręża – strzyga przerąbana na pół toporem dość szybko się uspokaja, a i solidny cios ciężkim młotem pogruchota jej kości. Co do magii, to przydatne są zaklęcia szybkie, takie jak błyskawica lub kula ognia, lub mające duży zasięg rażenia – jak choćby fala zimna. Czary powolne, jak tchnienie zimna, czy działające na bliską odległość na niewiele się zdają. W przypadku pierwszych strzyga uskoczy przed nimi na bok, w przypadku drugich mag będzie martwy, zanim rzuci zaklęcie. Trzeba pamiętać, że strzygi jak wszystkie upiory są niewrażliwe na magię śmierci, umysłu, klątwy i trucizny. Są za to bardzo wrażliwe na światło słoneczne, dlatego nigdy nie polują nocą. Rany zadaje im też złoto.
Tagi: bestiariusz, bogowie, czarnoksiężnik, klątwa, kotołak, mag, magia, nekroza, strzyga, upiór, walka, wampir, wiedźma, wojownik, zęby
